De dramatische datum van Plato’s dialoog Menon kan alleen zinvol ingevuld worden zodra dit personage is geïdentificeerd als één van de generaals uit Xenophons Anabasis. Die Tocht der Tienduizend begon in 401 v.C. Onderzoekers hebben geprobeerd de datum van Plato’s dialoog direct hieraan vooraf te laten gaan, maar voelden zich op grond van voorzichtige inschattingen teruggedrongen tot de winter van 403/402. Hernieuwd literatuur- en feitenonderzoek heeft de onnodig terughoudende lacunes ...

Op aandringen van zijn kinderen noteert de chemicus en ondernemer Martinus Gerardus Verhey (*Middelburg 1882) in het voorjaar van 1945 herinneringen aan zijn voornamelijk in Middelburg afspelende jeugd in de laatste decennia van de 19e eeuw. Hoewel Martinus Gerardus Verhey ervan uitging dat de lezers van zijn gestencilde bundel slechts zouden behoren “tot de mij bekende familie en eventueel kennissenkring,” hield hij een slag om de arm en droeg het op “aan hen die-er-belangstelling-voor...

“U bent dood, sorry!”, zei de ambtenaar tegen Fred Marree (1952). Hij was verwisseld met zijn overleden nicht en werd zo in één klap van de digitale kaart geveegd. Geen rijbewijs, geen paspoort, geen pensioen, zelfs geen zorgverzekering. Het werd een bizarre kruistocht voor zijn administratieve wederopstanding. Al na twee dagen werd de partner van Marree door zijn pensioenfonds gecondoleerd met de mededeling dat het pensioen stopt. Hoewel de persoonsgegevens kennelijk met ongekende snel...

Hans van Mierlo – de onzekere jongen uit een Brabantse patriciërsfamilie

– kwam laat tot bloei. Pas toen hij na een moeizame

rechtenstudie in het katholieke Nijmegen op 29-jarige leeftijd

in Amsterdam ging wonen, vond hij, meevarend op de golf van

veranderingen in de jaren zestig, zijn plek: eerst als journalist

en vanaf 1966 als partijleider van D66.

Van Mierlo stond aan de wieg van twee van de bijzonderste regeringen

van de twintigste eeuw: het progressieve kabinet-Den

Uyl (1973-1977) ...

In 1620 werd de Hollandse schilder Justus van Stuling (Joost van Stuijling) verzocht om als hofschilder naar Marokko te gaan. Hij zou onder meer fresco's aanbrengen in he El-Badi paleis. Toen zijn tijd erop zat, mocht hij niet meer terug naar het vaderland, ondanks smeekbedes van bevriende kooplieden en een verzoek van de Staten-Generaal. Wat is er met deze kunstschilder gebeurd? Heeft men in zijn geboorteplaats Delft nog iets van hem vernomen? Of in zijn woonplaats Rotterdam? Of is hij missc...

Uit het verslag van mijn vader:

'Een jongeman uit onze buurt keek uit het raam.

Hij was meteen dood. Getroffen door een granaatscherf'.

Informatie uit betrouwbare bron:

'Veel Brabanders begonnen op of rond Dolle Dinsdag (5 September 1944)

met het bijhouden van een dagboek; in de verwachting dat ze snel bevrijd zouden worden.

Het is dus niet toevallig dat jouw vader toen ook begon te noteren!'

Op 9 September begint het verslag met het neerschieten van de landverrader de Kin.

Dat speelde...

Ake Ake Kia Kaha! The story of a tail-end Charlie is het verhaal van Alwyn Amos.

Zoon van een mijnarbeiders familie uit Heanor, U.K., die op zijn 19e dienst nam bij de RAF als staartschutter van een Lancaster bommenwerper.

Zijn verhaal begint in Somercotes 1922 met zijn geboorte en eindigt op 21 maart 1945 boven Münster als hij sneuvelt tijdens een bombardementsvlucht.

Ake Ake Kia Kaha! The story of a tail-end Charlie is the story of Alwyn Amos.

Son of a mining family from Heanor, U.K., who...

De auteur, in 1935 in Semarang geboren, genoot in Nederlands-Indië haar eerste schoolonderwijs.

Nadat Japan in 1942 aan de oorlog ging deelnemen, maakten zij en haar ouders een heel moeilijke periode door. Vader en grootvader van moederskant werden door Japanners opgepakt en naar kampen weggevoerd. Ook in Tegalsari, waar de auteur met moeder en jongere zusje woonde, was de oorlog merkbaar. Zij moest Japanse woorden leren, Japanse liedjes zingen en de Japanse groet brengen. Na de capitulatie ...

As a human being, I feel obligated to my fellow human beings to speak up and condemn religious falsehoods because I believe that my indifference to the suffering of others makes me just as guilty as those responsible for the suffering of others, and therefore, the best I can do is to condemn and shame those who take pleasure in abusing those who use religions as a predicate.