"Wat is dementie? Medici twijfelen niet aan het antwoord op die vraag. Het is een ziekte van de hersenen. Hersencellen worden aangetast waardoor het denkproces van de mens wordt vernietigd. Dit boek, dat het dementieproces van mijn moeder schetst, laat zien dat aan dementie ook een heel andere betekenis gegeven kan worden. Dementie als de stem van de ziel.

Het is waar dat de ziekte de hersencellen aantast en dat ze zich terugtrekken uit 'onze werkelijkheid'. Maar naar welke werkelijkheid gaat...

Ik voel mij niet thuis op deze wereld en hoor hier niet. Alles is zo onwezenlijk. Ik voel mij eenzaam en alleen. Doodongelukkig. Ik kan het niet meer opbrengen en wil er niet meer voor knokken. Het levert meestal toch teleurstelling en pijn op.

Het spijt me zo dat het zo moet gaan. Mam, het spijt me zo. Maar elke dag is er een te veel. Deze dag, dit uur, deze seconde, het is een hel. Echt, het is een hel.

In dit boek vertelt Etty Kuiper het verhaal van haar dochter Corinne, die geen adequate ...

Daar stond ze dan, 41 jaar en weduwe. Samen met haar prachtige dochter. Twee godinnen in Frankrijk; dachten de onwetenden. In werkelijkheid waren het twee drenkelingen in een oceaan vol twijfels. Hoewel Tjitse Smeding, de grootste kampioen die de drafsport ooit heeft gekend, na de diagnose kanker wist dat hij dood zou gaan, weigerde hij zich daarbij neer te leggen. En al was hij een extreme perfectionist, wat de nalatenschap betreft had hij het niet goed 'geregeld'. Dus stonden vrouw en kind ...

Samen met mijn man en onze twee dochtertjes, Lena en Mieke, woonde ik in een klein dorpje in Friesland toen een derde kindje ter sprake kwam. We genoten volop van het ouderschap en hadden zowel in ons huis als in ons hart nog een kamertje vrij. Al snel was ik zwanger van ons derde kindje. Of we er een zoon of een dochter bij zouden krijgen, maakte ons niet uit. Als het maar gezond zou zijn. Maar toen Kiera op 26 maart 2009 werd geboren, was ze allesbehalve gezond.

Kiera bleek besmet te zijn ...

Langzaam lopen we zijn kant op. Zijn ogen staan groot en hij heeft een heel afwachtende, bijna angstige blik in zijn ogen. Hij weet het. Ik zie aan zijn ogen dat hij weet wat er gaande is. Hij kijkt alleen maar. De leidster laat hem de bloemen geven door met haar hand zijn hand met de bloemen naar mij te bewegen. 'Mama,' zegt ze. Ik duw mijn tranen weg door met mijn ogen te knipperen. Ik lach naar hem en raak hem heel voorzichtig even aan. Wat is hij lief. Wat is hij schattig. Ik geef hem de ...